म पुस्तक ( कविता )

  –के पि पौडेल   प्याट प्याट चप्पल बजाउँदै मेरो समिपै आउँदै गरेका ती नानीहरुका चिच्याहट अति मधुर संगित झैँ लाग्दथ्यो। हिँड्न सक्दिनथेँ,दौडिन सक्दिनथेँ तर जुरुक जुरुक हुन्थ्यो यो मन। हात पाउ नभएनि दौडेर उनका हातमा बसुँ बसुँ हुन्थ्यो ती