चितवनका जनताले सधै सम्झिरहने नेता हुन् भेटवाल
चितवनका पुराना कम्युनिस्ट नेता जागृत प्रसाद भेटवालको निधन भएको आज एक वर्ष पुगेको छ ।
उनको स्मृतिमा आज उनको गृहनगर भण्डारामा विभिन्न कार्यक्रमहरु भइरहेको छ । विकासप्रेमी र जनप्रेमी नेता भनेर चिनिएका भेटवाल चितवनको लागि मात्र नभएर देशकै लागि एउटा प्रेरणा हुन् ।
नेपाल कम्युनिस्ट पार्टीका स्थायी समिति सदस्य तथा पूर्वअर्थमन्त्री सुरेन्द्र पाण्डेले कम्युनिष्ट नेता स्वर्गीय जागृतप्रसाद भेटवाललाई पार्टीको सच्चा सिपाहीको रुपमा स्मरण गरेका छन् ।
विंसं २०५० सालमा आएको विनासकारी बाढीबाट प्रभावित चितवनवासीलाई सुरक्षित स्थानमा बसोबास दिलाउन नेता भेटवालले गरेको योगदान अविस्मरणीय रहेको उनले उल्लेख गरे ।
नेता पाण्डेले सुरक्षित चितवन बनाउन अन्तिम श्वाससम्म खटिरहेका दिंवगत भेटवालका अधुरा कामलाई पूरा गरिने प्रतिबद्धता पनि ब्यक्त गरेका छन् ।
पञ्चायतकालमा चितवनको राजनीतिक नेतृत्व समालेका नेकपाका केन्द्रीय सदस्य केदार न्यौपाने भेटवालको राजनीतिक र व्यक्तिगत जीवनबारे बढी जानकार छन् ।
नेकपाका केन्द्रीय सदस्य न्यौपानले जनतालाई नै सर्वाेपरी राखेर राजनीतिलाई सेवाको रुपमा भेटवालले राजनीति गरेको स्मरण गरे ।
उनले भने, ‘भेटवाल राजनीतिको सैद्धान्तिक गफ मात्र भन्दा पनि जनताको दैनिक समस्या समाधानमा निरन्तर लागिरहनुपर्छ भन्ने मान्यता राख्दथे ।
उनले राजनीतिक पहुँच नभएका गरिब र अल्पसंख्यक समुदायको समस्या समाधानमा निरन्तर लागिरहन्थे ।’
उनले अहिलेका कयौं नेताहरुमा त्यो शैली हराउँदै गएको बताए । पञ्चायतकालदेखि बहुदलीय व्यवस्थासम्ममा संसदमा उनको भूमिका निकै प्रभावकारी रहेको बताए ।
चितवनका प्रदेश सांसद तथा नेकपाका नेता विजय सुवेदीले पनि उनको योगदान र राजनीतिक विचारलाई दीर्घकालसम्म स्मरण गरिराख्न उनको नाममा फाउन्डेसन स्थापना गर्नेबारे छलफल चलिरहेको बताए ।
उनले विकासवादी र जनताको पीरमर्का बुझ्ने नेताको रुपमा चितवनका जनताले सधै उनको स्मरण गरिहने विचार राखे ।
सन् २००९ सालमा चितवनको भण्डारामा जन्मिएका स्वर्गीय भेटवालको राजनीतिक सक्रियता पञ्चायतकालदेखि नै बढेको हो । भण्डारामा उनको घर जिल्ला पार्टीको हेडक्वाटर जस्तै थियो ।
भूमिगत कालमा सबै नेताहरुले उनको घरमा आश्रय लिन्थे । उनले पञ्चायतकालमा नै जनपक्षीय उम्मेदवारको रुपमा चुनाव जितेर संसदमा पुगेका थिए । तत्कालिन समयमा चितवनमा नेकपा मालेको संगठन बलियो नदेखिए पनि भूमिगतरुमा नै उनले पार्टी संगठन निकै बलियो बनाएका थिए । पञ्चायतकालमा नै संसदमा पुगेर उनले बहुमतको पक्षमा वकालत गरे ।
जिल्लाको राजनीतिक र सामाजिक आन्दोलनमा उनी अग्र मोर्चामा रहेर आन्दोलनको नेतृत्व गर्दथे । पञ्चायकालिन व्यवस्थाको विरोधमा विसं २०४५ सालमा शहिदचोकमा प्रदर्शनमा उत्रँदा उनलाई प्रहरीले गिरफ्तार गरी जन्म कैदको फैसला गरेको थियो । त्यसपछि भएको दोस्रो जनआन्दोलनमा पनि उनको सधै सक्रिय र नेतृत्वदायी भूमिका रहेको थियो । २०५० सालमा पूर्वी चितवनमा ठूलो बाढी आउँदा भण्डारा, पिप्ले, खैरहनी क्षेत्रमा ठूलो क्षति भएको थियो । उनले बाढीबाट बस्ती जोगाउन तत्कालिन समयमा महत्वपूर्ण भूमिका खेलेका थिए । राजनीति गर्दा जनताका समस्यालाई नै केन्द्रबिन्दु राखेर गर्नुपर्छ भन्ने उनको मुख्य आदर्श थियो । तत्कालिन समयमा राजनीतिशास्त्रमा स्नातकोत्तर गरेका उनी कुशल संगठक र प्रखर वक्ताको रुपमा चिनिन्थे । उनको दुई छोरी र एक छोरा रहेका छन् । उनको एक छोरी अहिले पनि पार्टी राजनीतिमा सक्रिय रहेकी छन् ।
