दुवै हातका औंलाहरु होईन हत्केला नै नभएकी १६ वर्षीया सविता एसईई दिँदै
यस वर्ष एसईई दिइरहेका देशभरका कूल ४ लाख ७५ हजार ३ परीक्षार्थीमध्येकी एक हुन् सविता थापा ।
तर, उनी अरुजस्तै सामान्य अवस्थाकी परीक्षार्थी भने होइनन् । १६ वर्षीया सविताका दुवै हात ‘अधुरा’ छन् ।
अरुको जस्तो कलम च्याप्ने औंलाहरु छैनन् । दुवै हात कुहिनोभन्दा तल काटिएका छन् ।
उनी दुवै हातलाई आपसमा जोडी कलम च्यापेर लेख्ने गर्छिन् । यसरी नै लेखेर एसईईसम्म आएकी हुन् ।त्यसो त ४ वर्षअघिसम्म सविता सामान्य थिइन् ।
त्यतिबेला उनका दुवै हात र औँलाहरु सकुशल थिए । डाक्टर बन्ने सपना पालेकी थिइन् । तर, सात कक्षामा पढ्दै गर्दा उनले आधा हात र औँलाहरु गुमाइन् । स्कुल ड्रेस सुकाउने बेला सवितालाई करेन्ट लागेको थियो ।
दुवै हातको आधा भागसँगै उनका जीवनका सबै सपनाहरु त्यही करेन्टले खोस्यो । तर, खगेन्द्र नवजीवन विद्यालयले सविताको सपनाहरु विस्तारै फर्काउन थाल्यो ।
त्यसैको परिणाम उनी काठमाडौंको चामुण्डा माध्यामिक विद्यालयमा एसईई दिँदैछिन् । एसईईपछि साइन्स पढ्ने चाहना छ उनको । त्यसैले एसईईको लागि खुब मेहनत गरेकी छिन् ।
शनिबार दिउँसो काँडाघारीस्थित उनको डेरा पुग्दा खटियामाथि घुँडा टेकेर लेख्नमा तल्लिन थिइन् सविता । बाबु(आमा फलफूल पसलमा गइसकेका थिए ।
घरदेखि केही पर ‘सरिता फलफूल’ पसल छ, दिनभर त्यही ब्यस्त हुन्छन्, उनका बाबुआमा । त्यसैले, सविता सरासर भान्सामा पुगिन् र चिया बनाउन थालिन् ।
तीनै हातले पानी खन्याइन्, अदुवा कुटिन्, चियापत्ति(चिनी राखिन् र चिया तयार पारेर स्वागत गरिन् ।
सविताले चिया मात्र तयार पार्ने होइन, आफैं नुहाउँछिन्, मोबाइल, कम्प्युटर चलाउँछिन् । आज एसईईको दिन । सविता विहान चार बजे नै उठिन् । आफैं पानी तताएर पिइन् । अनि नास्ता खाएर परीक्षाको तयारी गरिन् ।
हजुरआमाले रातो टीका लगाइदिएर आशिर्वाद दिइन् । सविताले फूलको गमलामा पानी हालिन् र प्रवेशपत्र समाएर बाबाको मोटरसाइकलको पछाडि बसिन् । बाबा भीम थापा भन्छन्, ‘छोरीलाई यो अवस्थामा ल्याएका लागि २८ लाखभन्दा बढी खर्च गरेको छु ।
’यसपटक भने सविताको हात सुन्निएको छ । त्यसैले एसईईमा लेख्नका लागि उज्ज्वल चालिसेको सहयोग लिएकी छन् ।
