साउदीबाट फर्केनन् झापाका ओमप्रसाद, शवको प्रतीक्षामा परिवार

हाम्रो इकोनोमि

 

साउदी गएपछि टिनको छानो फेरेर पक्की घर बनाउने र त्यसपछि सुखका दिन आउने आशा थियो– झापाको शिवसताक्षी नगरपालिका–१० सैनिक बस्तीकी कमला सापकोटा(चापागाई)लाई । तर, विदेश गएका उनका श्रीमान ओमप्रसाद चापागाईले श्रीमतीको त्यो आशा पूरा हुनै पाएन ।

 

परिवार पाल्ने रोजगारीका लागि साउदी उडेका ओमप्रसादका इहलीला उतै समाप्त भयो । त्यसैले न घर बन्यो न अरु खुशीका बाटा नै भेटिए । एउटा छोरा उत्सव र वृद्ध अवस्थामा रहेका सासू ईश्वरा र ससूरा कृष्णप्रसाद चापागाईको पालनपोषणको एक्लो दायित्व आएको छ– कमलाको काँधमा । ९ वर्ष अघि साउदी भएर फर्किएका ओमप्रसाद पुनः कतार गए त्यसपछि फेरि साउदी गएका उनले उतै सदाका लागि देह त्याग गरे ।

 

श्रीमान टाढा हुँदा एक्लोपन त थियो तर भोलि सुखका दिन आउँछन् भन्ने आशा थियो कमलालाई । तर, पाँच महिनाअघि परिवारमा बज्रपात भयो । रोजगारीका लागि साउदीमा रहेका उनका श्रीमानले उतै प्राण त्यागे ।

 

बिरामी भएपछि अस्पताल पु¥याइएको १४ दिनपछि उनको मृत्यु भएको खबर परिवारलाई आएको छ । ओमप्रसादको गत साउन २४ गते निधन भएको खबर आएको थियो ।

 

कमलाले ओमप्रसादसँग साउन १० गते बेलुका म्यासेन्जरमा कुरा गरेकी थिइन् । उनको त्यो बोली नै अन्तिम बोली बन्यो । श्रीमान् बिरामी भएको खबर पनि अर्कै ब्यक्तिबाट थाह पाएपछि परिवारको होसहवास नै उड्यो ।

 

छिट्टै निको होस् भनेर देवीदेवता सबै भाके पनि ओमप्रसादको प्राणपखेरु साउदीमै विलिन भयो । ‘मलाई एक्लै अनि छोरालाई टुहुरो बनाएर जानुभयो’– आँखाभरि आँशु पार्दै कमलाले दुःख पोखिन् । पाँच महिना भयो न शव नै एकपटक देख्न पाइयो ।

 

छोराको शवसम्म आइदिए पनि विधि अनुसार अन्तिम संस्कार गर्न पाइन्थ्यो भन्ने इच्छा छ– आमा ईश्वरा चापागाईको । तर, हालसम्म पनि कम्पनीले मृत्यु भएको आधिकारिक जानकारी नदिँदा झनै पीडामा छट्पटाइरहेको छ चापागाई परिवार ।

 

शव आउने कुनै टुंगो भएको छैन, झापाकै एक व्यक्ति सोही अस्पतालमा कार्यरत रहेकाले भिडियो कलमार्फत मृत शरीर हेरियो तर छोरासंग अन्तिम पटक बोल्न समेत पाइएन भन्दै भक्कानिन् आमा ईश्वरा ।

 

१२ वर्षका उत्सव कक्षा ७मा पढ्दैछन् । बाल्यअवस्थामा नै बुबा गुमाउनुको पीडा त छदैंछ अब कसरी परिवार पाल्ने दायित्व समेत थपिँदैछ उनलाई । घर आउँदा मोबाइल र ल्यापटपको डिमान्ड गरेका उत्सवका सबै उत्साह खरानी भएको छ ।

 

ओमप्रसादको के कारणले मृत्यु भयो भन्ने जानकारी समेत नपाउँदा परिवार विक्षिप्त बनेको छ । गाउँघरमा साह्रै मिलनसार, हँसिलो स्वभावका ओमप्रसाद सबैका प्यारा थिए ।

 

सबैका प्यारा ओमप्रसाद यति चाँडै भगवानको प्यारा होलान् भन्ने कमलाले सोचेकी पनि थिइनन् । पूर्वाञ्चलकर्मीसहित बिर्तामोडका व्यवसायी ओमप्रकाश लुइँटेल शुक्रबार बिहान चापागाईको घर पुग्दा उनीहरु छोराकै कुरा गर्दै थिए । जसो तसो थामिएको मनमा छोराको कुरा गर्ना साथ सन्नाटा छायो । सबैको गहभरी आँशु थिए । साउदीको अल रसिद कम्पनीमा काम गर्न गएका छोराको शव समेत नआउँदा झनै पीडाको पहाड थुप्रिएको बुबा कृष्णप्रसाद बताउँछन् ।

 

श्रीमान् बितेपछि बिक्षिप्त अवस्थामा रहेकी कमला सोही स्थानमा रहेको माइबेनी महिला कृषि सहकारीमा काम गर्छिन् । बिहान घरको काम र दिनभर अफिसमा काम गरेर मन भुलाउने प्रयास गरे पनि आमा ईश्वरा र बुबा कृष्णप्रसादका आँखा अझै ओभाएका छैनन् ।

 

छोराको पढाइ र सासू–ससुराको रेखदेखको जिम्मेवारीलाई कसरी अगाडि बढाउने भन्ने सोच रहेकी कमलाको अन्तिम इच्छा भनेको शवलाई नेपाल ल्याए एकपटक भए पनि अनुहार हेर्ने रहेको छ ।

 

सबै कानूनी प्रक्रिया अनुसार नै विदेश गएपनि पाँच महिना बित्दा समेत शव नआएको भन्दै चापागाई परिवारले शव नेपाल ल्याउनका लागि पहल गरिदिन सबैसंग आग्रह गरेको छ । सरकारले वैदेशिक रोजगारीलाई व्यवस्थित गर्ने बताए पनि अपेक्षाकृत सुधार गर्न नसक्दा धेरै नेपालीले दुःख पाउने गरेका छन् ।